De menselijke veerkracht geven we naar mijn idee te weinig aandacht. Het gaat altijd over 'prestaties' en 'resultaat boeken'. 'Meer' en 'beter' is het streven, waardoor we het proces wat we doorlopen in ons leven uit het oog verliezen. 

​

Het leven loopt niet altijd op rolletjes, en dingen komen niet vanzelf. Je moet je ergens voor inzetten, een leerproces aan durven gaan en er soms ook op vertrouwen dat je meer (aan)kan dan je van te voren wellicht had gedacht. Veerkracht is het vermogen om lastige dingen die op je weg komen te doorstaan. Dat lijkt een feit en een gegeven; je hebt het wel of je hebt het niet. Maar uit ervaring kan ik zeggen dat dit niet klopt. Geloof in je eigen veerkracht is de basis. Je hebt er dan vaak meer van dan je verwacht had. Het is nodig om lastige uitdagingen aan te gaan en moeilijke ervaringen die op je pad komen een plek te geven: 'Jij kan dit aan'. 

​

Veerkracht is iets waarvan ik nooit wist dat ik het had, maar waarvan ik heb ontdekt dat ook ik het bezit. Dit maakt niet dat ik nu denk dat ik zonder kleerscheuren het leven door kan wandelen, maar het maakt wel dat ik minder angstig en onzeker ben over of ik het leven of verantwoordelijkheden die je hebt, wel aan kan. Met een chronische ziekte kan de overtuiging dat je het niet redt, er gemakkelijk in sluipen. En dat is jammer, want dit belemmerd op voorhand de mogelijkheid om te kunnen deelnemen en echt te kunnen participeren in de samenleving. Het maakt dat je geen regie meer durft te nemen over je leven en je verantwoordelijkheden. Want wat als je faalt? 

​

Daarom denk ik dat veerkracht nodig is om te kunnen participeren en om empowerment te vergroten. Dit kan een gevoel van zingeving weer versterken, wat de ervaren gezondheid en levenskwaliteit vergroot.